جمع بست تجربه عملی من از تامل و تعمق در دوران 8 ساله اصلاحات و 4 ساله اخیر سطور زیر است:
1- این فکر که “اصلاح امور در جمهوری اسلامی ممکن نیست” و یا اینکه “باید اول رژیم را عوض کرد تا اصلاحات امکان پذیر شود” بی پایه و زیان بار است. مبارزه برای تغییر ترکیب، سیاست ها و رفتار حکومت، “مبارزه برای پیشبرد اصلاحات در جمهوری اسلامی ایران” از نو در مرکز توجه جنبش های مدنی و سیاسی قرار گرفته است. نه حفظ حکومت وظیقه این جنبش است و نه خلع آن.
2- این فکر که رئیس جمهوری و مجلس در ایران هیچ کاره (تدارکات چی) و رهبر شورای نگهبان همه کاره اند غلط و گمراه کننده است. تفاوت مجلس ششم با هشتم و تفاوت محمد خاتمی با محمود احمدی نژاد در زندگی کمتر کسی نامحسوس است. اینکه یک رئیس جمهوری اصلاح طلب تا چه میزان به مواعید خود به مردم عمل می کند با قدرت جنبش مدنی و سطح مطالبه اجتماعی بیشتر مربوط است یا با میزان قدرت و اختیارات دستگاه رهبری. اندازه سوراخ فیلترهای شورای نگهبان را قدرت جنبش مطالبه محور تغییر می دهد. More
Comments on this entry are closed.