اتاق فکر؟
By. Mehdi Jalali
اگر بیانیه پنج نفره قابل فهم بود، این که خود را اتاق فکر جنبش سبز معرفی کنی کمی عجولانه و ناساز است. آدم را یاد هخا می اندازد. تازه این افراد از هوشمندان نسل
قبل هستند. فکر می کنم هرچه جلو می رویم شکاف نسلی میان ما بیشتر می شود. این دوستان هنوز از شیوه های رهبری ریش سفیدانه و اعلامیه صادر کردن های سی سال استفاده می کنند. اگر به موسوی نگاه می کنید او اول حامیانش را گرد آورد و بعد با بیانیه های متعدد ارتباطش را با مخاطبانش حفظ کرد. پس منظور اصلی بیانیه ارتباط بود نه تبیین خط مشی کلی برای جنبش. موسوی هیچ گاه چنین ادعایی نکرد.
رهبری جنبش را آنانی بی ادعا و قدم به قدم جلو می برند که ابتکار دارند و پیشنهاد می کنند مردان روسری سر کنند و مردم حمایت می کنند، نه آنانی که اعلامیه صادر می کنند و منتظر می نشینند که حامیان درخانه شان را بزنند و تقریبا هیچ کس هم حمایت نمی کند.
اتاق فکر به ریش سفیدی و وجاهت و تدین نیست به تخصص است. گاهی واقعا تراژیک است که ما محصولات سالها نهادسازی و تولید دانش در غرب را سریعا تبدیل به کاریکاتور می کنیم. اتاق فکر نیاز به متخصص در رشته مدیریت بحران، امنیت شهری، امنیت بین المللی، ارتباطات و غیره دارد. باخبرم که عده ای جوان متخصص بدون ادعا قدمهای درخوری برای چنین اتاقهای فکری برداشته اند. سبزاندیش یکی از آنهاست
ایکاش این دوستان بنشینند و یکبار مثلا کمپین اوباما را مطالعه کنند و با دانش چگونگی ارسال پیام و چگونگی تجهیزکردن سطح عمومی جامعه آشنا شوند. رهبر مدرن دنبال مردم می افتد، اول حمایت جلب می کند و بعد پیام می دهد و مطالبات و خط مشی تبیین می کند. دعوایی که میان رقیبان در بین نسل خود راه انداخته اند به کنار، حیف است که این پنج نفر این گونه به اعتبارخود آسیب برسانند
Comments on this entry are closed.